شاهنشاهي بزرگ ساساني نزديك به نيمي از يك هزاره را بر ايران و بسياري از كشورهاي جهان فرمان راند. نزديك به ٣٥ شاه در اين فرمانروايي تاج بر سر نهادند كه نام دو زن نيز در ميان آنها ديده مي‌شود؛ «آذرميدخت» و «پوراندخت» كه هر دو از دختران خسرو پرويز بودند.
پوران‌دخت بر پايه‌ي آن‌چه تاريخ‌دانان يوناني نوشته‌اند در ٢١ مه سال ٦٣٠ ميلادي‌(١٣٨١ سال پيش) و پس از كشته شدن سپهبد شهربراز، شاه ايران شد. آغاز شهرياري وي برابر با روزهاي پاياني خلافت ابوبكر و شروع خلافت عمر بود.
در تاريخ از اين پادشاه به نيكي ياد شده است. او را به معناي راستين واژه، مي‌توان يك  انسان ميهن‌دوست ناميد، آنجا كه مي‌گويد: «پادشاه چه زن باشد چه مرد بايد سرزمينش را نگه دارد و به داد رفتار كند.»
پوران‌دخت به خوبي مي‌دانست كه براي برگرداندن آرامش به شاهنشاهي ايران كه چندي بود با كشته شدن پدرش، خسرو‌پرويز، از آن رخت بر بسته بود، بايد اصلاحات بزرگي را آغاز كرد. براي همين سياست‌هاي داخلي و خارجي تازه‌اي را در پيش گرفت تا شايد شهرياري ايران را از فروپاشي رهايي بخشد. از كارهاي وي مي‌توان موارد زير را نام برد:
١) امضاي پيمان آشتي با روم شرقي در سالمه‌(:تاريخ) ٢٥ دسامبر سال ٦٣٠ ميلادي؛ تا با پايان دادن به جنگ با آن شاهنشاهي، زماني براي اصلاحات داخلي به‌دست آورد.
٢) براي كم كردن از نيروي سران ايالت‌‌ها كه اختيارات تازه‌اي براي خود درست كرده و حتا سكه ضرب كرده بودند و همچنين از ميان بردن اختلاف‌هاي طبقاتي، دستور رعايت عدالت، بخشيدن ماليات‌هاي برجاي‌‌مانده و لغو برتري‌هاي  طبقاتي و اختيارات اضافي  فرمانداران را صادر كرده و سكه‌ي ملي ضرب كرد.
٣) برگرداندن صليب مقدس حضرت عيسا به اورشليم كه آن را خسرو پرويز به غنيمت گرفته و سال‌ها شوند(:سبب) جنگ ميان ايران و روم شده بود.
٤) به پادافره رساندن دست‌اندركاران كودتاهاي گوناگون در دربار و نيز آناني كه اردشير سوم را كشته بودند.
٥) دستور نيك‌رفتاري با كشاورزان و نيز بازسازي همه‌ي پل‌هاي سراسر شاهنشاهي.
برخي منابع ساخت آتشكده‌اي به نام «استينا» و نيز ساختماني در قهستان يزد را به وي نسبت مي‌دهند كه امروزه هنوز اين مكان، «توران پشت» ناميده مي‌شود.
منابع بسياري او را ستوده‌ و درباره‌ي رفتار و كردار نيك وي سخن‌ها گفته‌ و از تيزهوشي و دانايي وي ياد كرده‌اند. وي براي پيشگيري از يورش تازيان و سركوب آنان پيش از آن‌كه آسيب بيشتري برسانند سپاهي بزرگ را گرد آورده و به جنگ با تازيان فرستاد اما شوربختانه در همان روزها به شوند(:دليل) بيماري در كاخ مداين درگذشت و كارش ناتمام ماند. زمان شهرياري وي را يك سال و چهار ماه، نوشته‌اند.

این کامل ترین تصویری است که بشر تا حال حاضر از جهان هستی به دست آورده است. حاصل ۱۰ سال جمع آوری اطلاعات یک تصویر سه بعدی است که شامل ۴۳ هزار کهکشان است و تا ۳۸۰ میلیون سال نوری گسترش دارد. ‏

جهت گیری سه بعدی کهکشان ها و اجرام آسمانی نیز در این نقشه مشخص شده بنابراین با اطلاعات خام موجود می توانید یک نسخه سه بعدی از جهان را هم تولید کنید. هر چند شاید نقشه ده سال دیگر چندین برابر شده باشد. چرا که احتمالا هنوز اطلاعات ما از جهان هستی بسیار ناکامل است. اما فعلا تا ۴۳ هزار کهکشان بعدی را بلدیم! ‏‏

‏

گوزنهای قطبی تمام جهان را در نور فرابنفش می بینند، توانایی که یافتن غذا و گریختن از چنگال شکارچیان را برای آنها ساده تر خواهد کرد..

به گزارش خبرگزاری مهر، بیشتر پستانداران از جمله انسان برای دیدن جهان اطراف خود از بخش مرئی نور که طول موجی کوتاهتر دارد استفاده می کنند، اما این شرایط برای گوزنهای قطبی مشابه نیست.

"گلن جفری" از دانشگاه کالج لندن با انجام مطالعاتی اعلام کرد این جانداران تمامی جهان را در نور فرابنفش می بینند سطح زمین در قطب شمال در حدود 90 درصد از نور فرابنفشی که دریافت می کند را بازتاب می دهد، ویژگی که دانشمندان را بر آن داشت تا بر روی میزان انطباق یافتن گوزنهای قطبی با این سرزمین غنی از فرابنفش مطالعه کنند.

به گفته محققان، از زمانی که گوزنهای قطبی در حدود 10 هزار سال پیش به این منطقه مهاجرت کرده اند، با سرعتی باورنکردنی خود را با شرایط وفق داده اند.

محققان برای آزمودن این توانایی در گوزنها، نور چراغهای LED را در طول موجهای مختلف در معرض دید 18 گوزن قطبی که از پیش بی حس شده بودند، قرار دادند تا در نهایت بتوانند واکنش اعصاب چشم این جانداران را متناسب با نور دریافت شده، با کمک الکترودهایی به ثبت برسانند. نتایج این آزمایش نشان داد چشم تمامی این 18 گوزن در برابر نور فرابنفش از خود واکنش نشان داد.


دانشمندان با استفاده از یک دوربین فرابنفش فضای قطب شمال را مورد بررسی قرار داده و دلیل این رویداد را توضیح دادند. دانشمندان با استفاده از این دوربین دریافتند گلسنگها که منبع اصلی غذای گوزنهای قطبی به شمار می رود و فضولات شکارچیان این جانداران به شدت نور فرابنفش را به خود جذب می کنند و در دید گوزنها، در پس زمینه سفید رنگ برفی به رنگ سیاه دیده می شوند.

به گفته محققان چشم اغلب پستاندارن با نور فرابنفش سازگاری ندارد، زیرا این نور به اندازه ای انرژی دارد که می تواند گیرنده های حساس چشم آنها را تخریب کند و منجر به از بین رفتن قدرت دید آنها شود. برای پیشگیری از وقوع چنین رویدادی پدیده ای به نام "برف کوری" رخ می دهد: قرنیه چشم در برابر نور فرابنفش تابیده شده از برف واکنش نشان داده و به صورت موقت بسته می شود تا از ورود مقادیر زیاد این نور به درون چشم و سوختن شبکیه جلوگیری کند.

بر اساس گزارش بی بی سی، این در حالی است که حیواناتی که ساکن قطب هستند، هرگز دچار "برف کوری" نمی شوند و از این رو انتظار می رود این جانداران برای محافظت از شبکیه چشمهای خود از سیستم کاملا متفاوتی برخوردار باشند، یا اینکه توانایی جذب نور فرابنفش و دیدن در این نور را داشته باشند

اونتاش گال پادشاه سرزمین ایلام ( نام قدیم سرزمین ایران ) در 1265 سال پیش از میلاد ، دو فرزند داشت به نامهای تیس و کوپان این دختر و پسر که دو قلو بودند همواره بر سر تواناییهای خویش جنگ و ستیز داشتند .

دوستان و اندیشمندان ایران دوستم؛

با آگاهی از اینکه " شورای همکاری شاخاب پارس " که بهتر است بگوییم " شورای همکاری تازیان ایران ستیز" جدای از فرامون سیاسی و رنگ بندی های داخلی، اندیشه های دیگر سرزمین ها را همچون دیگر زمان ها بر این سرزمین بر انگیخته تا از آبی که برایشان گل آلود شده و خود را در حال غرق شدن می بینند برای رهایی از نابودیشان تخته نجاتی را جستجو می کنند که خود را آویزانش کرده و به زیر آورده و چه بسا پا بر سرش بگذارند، اکنون نیز آغاز به فرافکنی هایی نموده اند که  این بار نیز بر آنم تا  " چرا " هایی را با شما دوستان نیک اندیش و همراهان همیشگی در میان بگذارم .

این پرسشی است که  ذهن و اندیشه هر ایرانی وطن دوست را در برابر هجمه ها و سخنان اوباش گرایانه و لمپنیزم بیگانگان می آزارد و او را به واکنشی فکری و اندیشه ای وا می دارد که چگونه باید در برابر این ناسزاگویی ها و بی حرمتی های تازیان ؛ رویارویی و مقابله نمود و تا کی باید در اعتراض به این بداخلاقی های فرامرزی و بین المللی و بی ارزش نمودن  کرامت و منزلت ایران وایرانی،  تنها وتنها نوشتار و راهکار روی آوری کرد؟

چرا آمارمندان (مسئولین) عالیرتبه  این آب وخاک باید به گوشزد نمودن و بیانیه های تکراری و نخ نما شده، که هیچ گونه کارایی در درمان آن ندارد بسنده کنند؟

چرا راهکاری نو و کارساز را برای مقابله به مثل کردن و رویارویی با همسایگان ِ مغرض، بداندیش و ایران ستیز در  پیش نمی گیریم؟

چرا نباید یکبارهم دیدگاه فرزندان " ایران " ، فرزندان این مادر زجر کشیده در دوره های گوناگون هنگامه این سرزمین ، مادر نسلهای گذشته، اکنون و آینده، مادری که در دوره های گوناگون ، فرزندانش را در دامان امن خود با همه دشواری ها پرورانده و فرزندانش  نیز سربلندیهای زیادی برایش به ارمغان آورده اند را جویا شد؟

چرا می پنداریم که آمارمندان و مسئولین این آب وخاک جدای از فرزندان این مادر پیر زجرکشیده هستند و همگی را به چشم بد می نگریم؟

این فرزندان و آمارمندان نیز باید آن رامش و آسودگی خیال و اجازه پیشنهاد راهکار را به دیگر هم میهنان و هموندان خود بدهند و در یک فرا خوان ملی دیدگاه های  آنها را در رویارویی با این گونه ایران ستیزی ها و بغض و بداندیشی ها و چشم داشت ها جویا شوند.

چرا باید آنقدر مسامحه سیاسی هزینه کنیم که یک ایرانی زاده اصفهانی زاده بی ریشه و تازی نگر به نام " ولید الطبطبایی "  که پاد (ضد) ایرانی ترین نماینده پارلمان کویت است درباره آبخوست های (جزایر)  سه گانه ایران، کاسه از آش داغ تر شود تاجایی که  سخت تر از اماراتی های داونده ( مدعی) این آبخوست ها (جزایر) ، بر وابستگی آنها به امارات پافشاری کند؟  

چرا باید پادشاه عربستان سعودی در برشی از زمان به خود اجازه این جسارت را بدهد که به ایران کهن ریشه دوانده در دل هنگامه این گوی خاکی  دشنام داده و موجودیتش را زیر سایه بدگمانی ها ببرد؟

باید به این فرد متکبر و خودبزرگ بین ، "پادشاه عربستان "، که نمونه ای از روزگار جاهلیت و نادانی در تاریخ بوده، تاجایی که شایستگی بررسی و پژوهش در باره این سرزمین آریایی را هم ندارد یادآور شد؛

در زمانی که با سرافرازی ، فرزندان دختر را زنده به گور می کردند و در بیابانهای تف دیده عربستان به راهزنی می پرداختند و برده داری و بت پرستی یکی ازسرافرازیهایشان بود، همزمان با این دوران تاریک جاهلیت و نادانی در شبه جزیره عربستان، در ایران که به گفته وی شایستگی و لیاقت موجودیت و هستی در جهان را ندارد، همگان ایزد یکتا را پرستش می کردند و برده داری معنایی نداشت و بر بزرگواری انسانی انسانها ارج گذاشته می شد و زنان همچون مردان در کارهای اجتماعی شرکت داشتند و نخستین منشور حقوق بشر بدست کوروش بزرگ هخامنشی که به پدر حقوق بشر شناخته شده است در جهان نهادینه شد و بسیاری دیگر که در حوصله این نوشتار نمی گنجد.

اکنون باید این امیرتازی بیابان نشین دیروز و کاخ نشین امروز، نیم نگاهی به هنگامه گذشته کشورش بیندازد تا پنداره و مفهوم موجودیت و نبود موجودیت برایش معنا شود.

بر ما فرزندان این خاک پاک اهورایی است که نگذاریم بیش از این بر پیکره مام میهن و گنجینه های ارزشمند آن خراش وارد شده و بی حرمتی وجسارت از جانب بیگانگان ایران ستیز بر آن روا گردد.

بر ماست که بر بداندیشان و ناکسان بفهمانیم که ما نیزاز برادران و هم خونان  آرش ها، کاوه ها ، بابک ها و دیگر پهلوانان و تهمتن های این مرز و بوم هستیم.

آستانه بردباری و تحمل ما هم مرز و کرانی دارد...

گیاه Queen of the Andes یا "ملکه آندس" گیاهی نایاب است که در طول زندگی خود هر 80 تا 100 سال یکبار گل می دهد.

  این گیاه عجیب تنها چند هفته قبل از مرگش گلدهی را آغاز می کند، اما تا قبل از گل دادن نیز حضوری با ابهت در میان طبیعت دارد زیرا این گیاه در زیستگاهی خشن و کوهستانی در پرو و بولیوی رشد کرده و گاه ارتفاع آن به 12 متر نیز می رسد.

اکنون "ملکه آندس" رو به انقراض گذاشته است و گروه خیریه ای در بولیوی در تلاش است آن را از انقراض نجات دهد.  بر اساس گزارش اتحادیه بین المللی محافظت از محیط زیست دلایل انقراض این گیاه زیبا از بین رفتن زیستگاه و کاهش یافتن تنوع ژنتیکی در میان نسل این گیاه است.

برخی از مطالعات میدانی نشان داده اند این گیاه مواد غذایی مورد نیاز خود را از فضولات پرنده هایی تامین می کنند که برای تغذیه از گلها به آن نزدیک می شوند. اما گاه پرنده های گرسنه به شاخ و برگهای خاردار این گیاه گیر کرده و می چسبند، خارهایی که بیشتر به مجموعه ای از چنگالهای رو به جلو شباهت دارند تا خارهای معمولی یک گیاه.

به گفته "آنتونیو لامب" یکی از متخصصانی که در تلاش است این گونه گیاهی را از انقراض نجات دهد، در صورتی که دست فردی به خارهای این گیاه گیر کند، اگر با احتیاط دست خود را جدا نکند خارها به راحتی دست او را از هم دریده و جراحت عمیقی به وجود خواهند آورد. افراد محلی نیز از این گیاه دل چندان خوشی ندارند زیرا بارها شنیده اند که گوسفندان و دیگر دامهایشان به همین شکل به دام این گیاه عجیب افتاده اند.

تنها زیستگاه ملکه آندس در پرو و بولیوی و در ارتفاع سه تا چهار هزار و 800 متری است. از این رو گیاه برای رشد و نمو نیازمند زمانی است که بتواند در چنین زیستگاه خشنی به جمع آوری و ایجاد منابع غذایی بپردازد تا بتواند در نهایت تولید مثل کرده و گل بدهد از این رو روند گل دادن این گیاه بسیار کند بوده و می تواند 50 تا 100 سال به طول بیانجامد.